De code is veranderd: de nieuwe dresscode voor werkplekken

Stropdassen zijn uit de open ruimtes verdwenen. Strakke pakken hebben plaatsgemaakt voor witte sneakers. En in sommige kantoren is de hoodie net zo'n gezagsteken geworden als een kasjmier trui. Welkom in 2025, waar professionele kledingvoorschriften net zo snel veranderen als de manier waarop we werken. Met werken op afstand, coworking, flexkantoren en veranderende bedrijfsculturen ondergaat de dresscode zoals we die kennen een stille maar echte revolutie. Achter de stoffen en snitten tekent zich een nieuwe sociale grammatica af.

De grote ontspanning

Vroeger betekende je kleden voor kantoor "in de werkmodus komen". Pakken, gestreken blouses, hakken, manchetknopen... elke outfit gehoorzaamde aan impliciete normen. En dit gold des te meer in verschillende bedrijfssectoren. Vandaag is het kader versoepeld... om het zacht uit te drukken.

De pandemie heeft voor een frisse wind gezorgd. Bij telewerken bestaan pyjama's buiten beeld naast gestreken overhemden (of niet) tegen een wazige achtergrond. De afstemming tussen imago, functie en werkplek is vervaagd, soms tot het punt van verdwijnen.

En in gedeelde of flexibele werkplekken verwacht niemand meer een onuitgesproken uniform. Kleding wordt individueler, hybride, soms zelfs narratief. Ze weerspiegelt de gemoedstoestand, het comfort, de behoefte aan bevestiging of onzichtbaarheid van de dag. Het weerspiegelt de nieuwe poreusheid tussen het professionele en het persoonlijke.

Van formeel naar functioneel (en identiteit)

Deze verschuiving is niet alleen stilistisch, maar ook cultureel. Bij start-ups is de hoodie bijna een manifest. In creatieve sectoren leven rauwe jeans en sneakers samen met onaangepaste blazers. Bij freelancers ligt de stijl vaak dichter bij alledaags, met net iets extra's voor vergaderingen met klanten.

Wat we aan comfort winnen, eisen we nu op in authenticiteit.
Kleding is niet langer een sociaal harnas, maar een verlengstuk van het zelf. Ze moet ons in staat stellen om ons fysiek comfortabel te voelen en toch "toonbaar" te blijven in een wereld van hybride vergaderingen en spontane visio's.

Wat zegt dit over het werk van vandaag? De verschuiving in kledingvoorschriften is niet onbelangrijk. Het weerspiegelt een verschuiving in symbolische macht, maar ook een heruitvinding van professionele houdingen.

Vandaag de dag wordt autoriteit niet langer alleen aangetoond door een goedgekleed pak, maar door de kwaliteit van iemands toespraak, luistervaardigheden, beheersing van tijd of project. In een directiekamer of bij Teams is stijl ondergeschikt aan competentie, duidelijkheid en vertrouwen.

Dit wil niet zeggen dat uiterlijk niet meer belangrijk is. Maar het beantwoordt niet langer aan vaste normen: het is contextueel, verschuivend, soms strategisch.

In een coworking space, een flexkantoor op vrijdag of een teamvergadering op afstand is de juiste dresscode degene die niet ten koste gaat van je geloofwaardigheid, je comfort of je intentie voor die dag.

Naar een meer vloeiende elegantie

De nieuwe dresscode betekent niet het einde van zorg en stijl. Integendeel zelfs. Het vraagt om een nieuwe vorm van elegantie: vloeiender, subtieler, persoonlijker.

Comfort is een recht geworden. Maar goed kleden is nog steeds een manier om aandacht te hebben voor anderen, respect te tonen en zelfs een onzichtbaar kader aan te geven in een snel veranderende omgeving. We spreken niet langer van vaste codes, maar van samenhang. Samenhang tussen functie, locatie, teamcultuur en individuele persoonlijkheid.

De code is dus veranderd, maar niet verdwenen: hij is flexibeler geworden, aangepast en geïndividualiseerd. In een werkwereld die aan het herdefiniëren is, wordt beroepskleding een expressieveld waar het er niet langer om gaat zich te kleden "zoals het hoort", maar zoals het werkt voor jezelf en voor de collectieve omgeving.

In de wereld van het postkantoor betekent kleden nog steeds werken. Maar op een andere manier.